cactussen en vetplanten soorten

Cactussen vormen, zoals besproken in het inleidende overzicht over cacti en cactussen, een specifieke familie binnen de bredere groep vetplanten, herkenbaar aan hun areolen. Dit overzicht zet veelvoorkomende soorten uit beide categorieën naast elkaar, met het areool-onderscheid als leidraad om ze uit elkaar te houden.

Cactussen: met areolen

Mammillaria, echinocactus grusonii, rebutia

Alle drie eerder besproken in het overzicht over kamercactussen, herkenbaar aan de kleine, ronde areolen waaruit hun doorns groeien, een kenmerk dat geen van de hieronder genoemde niet-cactus vetplanten heeft.

Opuntia

Eerder kort genoemd vanwege zijn platte, schijfvormige segmenten, eveneens met duidelijk zichtbare areolen verspreid over het oppervlak van elke schijf.

Niet-cactus vetplanten: zonder areolen

Echeveria

Een rozetvormige vetplant met dikke, vlezige bladeren in een symmetrische rangschikking, zonder areolen en dus, ondanks de oppervlakkige gelijkenis met sommige cactussen, botanisch geen cactus.

Haworthia

Kleine, compacte vetplant met dikke, vaak gestreepte of gevlekte bladeren in een rozetvorm, eveneens zonder areolen, met een natuurlijke voorkeur voor iets minder felle zon dan de meeste woestijncactussen.

Crassula ovata

Eerder besproken vanwege zijn symboliek als 'geldboom', met dikke, ronde, glanzende bladeren aan een verhoutende stengel, een vetplant zonder enige areool of doornstructuur.

Sedum morganianum (ezelsstaart) en senecio rowleyanum (erwtenplant)

Beide eerder besproken als hangende, succulente vetplanten met kleine, ronde of langwerpige blaadjes, eveneens zonder areolen, en daarmee, ondanks hun soms cactusachtige uiterlijk, botanisch buiten de cactusfamilie vallend.

Waarom dit onderscheid in de praktijk vaak wordt genegeerd

Zoals besproken in het inleidende cactusoverzicht: in de volksmond worden veel van deze niet-cactus vetplanten toch 'cactus' genoemd, vanwege hun gedeelde, dikke, vochtopslaande structuur en vaak vergelijkbare verzorgingsbehoefte (veel licht, weinig water), ook al is dit botanisch incorrect.

Verzorgingsovereenkomsten tussen beide groepen

Ondanks het botanische onderscheid delen de meeste hier genoemde soorten een vergelijkbare verzorgingsbehoefte: veel licht, terughoudende watergift met volledige droogte tussen beurten, en een winterrust met verminderde groei, zoals uitgebreider besproken in de eerdere overzichten specifiek over cactussen.

Verzorgingstips

Zie de eerder genoemde, specifieke overzichten per soort of soortgroep voor uitgebreide verzorgingsinformatie; de algemene principes (veel licht, weinig water) gelden breed voor vrijwel alle hier genoemde planten, ongeacht of het een echte cactus betreft.

Veelgestelde vragen

Maakt het praktisch iets uit of een plant wel of geen echte cactus is?

Voor de meeste, gangbare verzorging nauwelijks, gezien de vergelijkbare behoeften; het onderscheid is vooral relevant voor wie botanisch correct wil zijn, of voor specifieke gevallen waar de verzorging toch net afwijkt, zoals bij haworthia dat iets minder felle zon verdraagt dan de meeste echte cactussen.

Zijn er vetplanten die wel areolen hebben maar geen cactus zijn, of andersom?

Nee, areolen zijn, zoals besproken in eerdere overzichten, uniek voor de cactusfamilie; de aanwezigheid van een areool is een betrouwbaar, sluitend criterium om een cactus van elke andere vetplant te onderscheiden.

Hoe verhoudt dit overzicht zich tot het inleidende overzicht over cacti en cactussen?

Dat overzicht introduceerde het areool-onderscheid in algemene zin. Dit overzicht werkt dat onderscheid uit in een concrete, vergelijkende soortenlijst die cactussen en niet-cactus vetplanten naast elkaar zet, als praktisch naslagwerk voor wie specifieke soorten wil herkennen.