Sterkste kamerplant: welke soort wint op alle punten?

Wat is de sterkste kamerplant? In onze vergelijking eindigt de Zamioculcas net boven de Sansevieria. Beide soorten slaan water op, verdragen weinig licht en herstellen goed van een periode vol verwaarlozing.

Toch is er niet één winnaar voor iedereen. Vergeet jij vooral water te geven, dan ligt het anders dan wanneer je plant in een koude, donkere gang staat. Daarom zetten we vijf taaie soorten naast elkaar, zodat je ziet welke het beste past bij de fouten die jij het vaakst maakt.

Hoe hebben we sterkte vergeleken?

Een plant is niet in het algemeen sterk, maar sterk tegen iets. Daarom hebben we vier criteria gekozen die in huis het vaakst misgaan. Per criterium krijgt een soort een score van 1 tot 5.

  • Lichttolerantie. Hoe goed houdt de plant het vol op een plek ver van het raam of op het noorden? Planten die weinig licht nodig hebben, groeien trager en verbruiken minder energie.
  • Droogtetolerantie. Hoeveel weken kan hij zonder water? Dat hangt af van waterreserves in blad, stengel of wortelstok.
  • Koudetolerantie. Hoe reageert hij op een kamer van 10 tot 14 graden, of op tocht bij een deur die vaak opengaat?
  • Herstelvermogen. Loopt de plant weer uit na een fout, bijvoorbeeld na uitdroging of het verlies van een paar bladeren?

Overwatering hebben we bewust niet als criterium opgenomen. Vrijwel geen enkele kamerplant kan lang in natte grond staan, zoals ook de University of California beschrijft bij de meest voorkomende kamerplantproblemen. Daar komen we verderop op terug.

Wie zijn de vijf kandidaten voor de titel?

Zamioculcas (Zamioculcas zamiifolia). Deze plant uit Oost-Afrika heeft dikke, glanzende bladstelen en onder de grond knolachtige wortelstokken vol water. Zijn sterkste punt is droogte: vier tot zes weken zonder water is voor een volwassen plant geen probleem.

Sansevieria (Dracaena trifasciata, voorheen Sansevieria trifasciata). De vrouwentong heeft stijve, vlezige bladeren met een waslaag. Die laag remt verdamping, zodat hij in een droge, verwarmde kamer weinig vocht verliest. Ook hij kan weken zonder water. Er zijn veel vormen, van laag en rozetvormig tot bijna een meter hoog.

Aspidistra (Aspidistra elatior). In Engeland heet hij de cast iron plant, de gietijzeren plant. Zijn sterkste punt is schaduw en kou: hij staat prima in een koele hal op een paar meter van het raam.

Epipremnum (Epipremnum aureum). Deze klimmer groeit snel en herstelt verbazend goed. Laat hij zijn bladeren hangen van de dorst, dan staan ze een paar uur na een gietbeurt weer recht. Een nadeel: bij te weinig licht worden de ranken kaal en verliest het blad zijn gele tekening.

Graslelie (Chlorophytum comosum). Onder de grond heeft hij vlezige wortels die water vasthouden. Hij verdraagt een koele kamer en maakt vanzelf nieuwe stekjes, zodat je bijna altijd een reserveplant hebt.

Alle vijf staan ook in ons bredere overzicht van de sterkste kamerplanten, waar je meer soorten vindt.

Weet je niet zeker welke plant bij jouw plek past?Doe de quiz en vind in 2 minuten jouw groene match.

Hoe scoren ze punt voor punt?

In de tabel zie je de scores per criterium. Een 5 betekent dat de plant daar uitzonderlijk goed tegen kan, een 2 dat je hem op dat punt beter kunt ontzien. De scores gaan over een volwassen plant. Een jonge stek van dezelfde soort heeft nog weinig reserves en verdraagt dus minder.

Soort Licht Droogte Kou Herstel Totaal
Zamioculcas 4 5 3 5 17
Sansevieria 4 5 2 5 16
Aspidistra 5 3 5 2 15
Epipremnum 4 3 2 5 14
Graslelie 3 4 3 4 14

Wat opvalt: geen enkele soort scoort overal een 5. De Aspidistra wint op licht en kou, maar herstelt traag omdat hij maar een paar nieuwe bladeren per jaar maakt. Een beschadigd blad blijft daardoor lang zichtbaar.

De Sansevieria en Epipremnum verliezen punten op kou. Onder de 12 graden groeien ze niet meer, en bij natte grond in een koude kamer ontstaat snel wortelrot. De graslelie zit overal in het midden: nergens de beste, maar ook nergens zwak.

En wie is de winnaar?

Met 17 punten is de Zamioculcas de sterkste kamerplant in deze vergelijking. Hij combineert de grootste droogtetolerantie met een uitstekend herstelvermogen. Verliest hij een tak, dan groeit er vanuit de knol gewoon een nieuwe. Ook bij weinig licht blijft hij netjes, al groeit hij dan erg langzaam.

Er zijn ook nadelen. Een Zamioculcas is vaak duurder dan een graslelie van dezelfde hoogte, omdat hij in de kwekerij langzaam op maat komt. En wie graag ziet dat een plant groeit, kan van zijn trage tempo ongeduldig worden.

De Sansevieria volgt op één punt. In de praktijk is het verschil klein, en voor een smalle vensterbank past zijn rechtopgaande vorm vaak beter. Meer over de winnaar lees je in onze collectie Zamioculcas.

Toch kan een andere soort voor jou beter zijn:

  • Staat je plant in een koude hal, trappenhuis of slaapkamer zonder verwarming? Kies dan de Aspidistra.
  • Wil je snel resultaat en een plant die zichtbaar laat weten dat hij dorst heeft? Dan is de Epipremnum prettiger.
  • Heb je een kat die aan planten knabbelt? Kijk dan eerst in de ASPCA-lijst. Daar staat de graslelie als niet giftig voor katten en honden vermeld, de Zamioculcas en Sansevieria niet.

Waar ligt de grens van zelfs de sterkste?

Een onverwoestbare kamerplant bestaat niet. Ook de winnaar heeft een paar harde grenzen, en die zijn voor alle vijf ongeveer hetzelfde.

Staand water. Juist de soorten die water opslaan, zijn gevoelig voor natte voeten. Hun knollen en wortelstokken rotten in grond die weken nat blijft, en dat is vaak pas zichtbaar als het te laat is. Gebruik altijd een pot met een gat en giet de schotel na een kwartier leeg.

Vorst. Het zijn allemaal tropische of subtropische planten. Een nacht in een onverwarmde serre of vlak bij een openstaand raam bij min een graad kan bladeren en stengels blijvend beschadigen.

Een veel te grote pot. Wie zijn plant goed bedoeld in een ruime pot zet, maakt ongemerkt dezelfde fout als bij te veel water. De extra grond blijft weken nat, omdat de wortels er nog niet bij kunnen.

Jarenlang volledig donker. Weinig licht is iets anders dan geen licht. Een plant in een raamloze wc of badkamer teert op zijn reserves en gaat na maanden tot een jaar achteruit. Zonder daglicht heb je een kweeklamp nodig die een paar uur per dag brandt.

Veelgestelde vragen

Welke kamerplant gaat het langst mee?

Zamioculcas, Sansevieria en Aspidistra kunnen met basisverzorging tientallen jaren oud worden. Ze groeien langzaam, hebben weinig last van plagen en vormen via hun wortelstok steeds nieuwe scheuten. Verpot ze om de drie tot vier jaar in verse grond, zodat de wortels ruimte en voeding houden.

Is een Sansevieria sterker dan een Zamioculcas?

Ze liggen dicht bij elkaar. Beide verdragen droogte en weinig licht even goed. De Zamioculcas wint in onze vergelijking op kou, omdat hij een koelere kamer iets beter verdraagt. De Sansevieria is dan weer compacter en past op een smalle plek. Kies dus op basis van je ruimte, niet alleen op sterkte.

Kan de sterkste kamerplant echt niet doodgaan?

Jawel. Staand water, vorst en een plek zonder enig daglicht zijn ook voor de Zamioculcas fataal. Te veel water is de meest voorkomende oorzaak. Laat de grond tussen twee gietbeurten helemaal opdrogen en gebruik een pot met drainagegat, dan heeft hij de meeste kans op een lang leven.

Welke sterke kamerplant groeit het snelst?

De Epipremnum. Op een lichte plek kan hij in een groeiseizoen ranken van een halve meter of meer maken. De Zamioculcas en Aspidistra groeien juist traag, soms maar een paar nieuwe bladeren per jaar. Dat maakt ze taai, maar vraagt wel geduld.

Wil je een plant die met weinig aandacht gezond blijft? In onze collectie sterke kamerplanten vind je de winnaars uit deze vergelijking en meer. Alles komt rechtstreeks vanuit de kas, met gratis verzending, levering binnen 1 tot 3 werkdagen en een verpakking op maat, zodat je plant veilig en onbeschadigd aankomt.

Voor levende planten geldt ons retour- en garantiebeleid, mocht er onderweg toch iets misgaan.

Meer inspiratie voor plantenverzorging? Volg Pureplant op Instagram voor praktische tips, planteninspiratie en handige weetjes.


Gepubliceerd op