Kleine hangende plantjes: variatie voor plank en rek

Kleine hangende plantjes verschillen vooral in bladvorm en kleur: van parelsnoertjes en ronde muntjes tot gestreept paars en zilvergroen. Dat maakt ze ideaal om te verzamelen. De meeste soorten maken binnen twee jaar ranken tot zo'n dertig centimeter, precies genoeg om mooi over de rand van een plank te vallen.

Blijf je graag daaronder, kies dan voor trage soorten als Peperomia prostrata, Dischidia nummularia en de ezelstaart. Snelle groeiers zoals de Tradescantia en de Callisia houd je met regelmatig toppen op maat.

Hoe verhouden tien kleine hangers zich tot elkaar?

De ranklengte in de tabel geldt voor een plantje van ongeveer tien centimeter na een jaar op een lichte plek. Voor water betekent "droog" dat de grond helemaal mag opdrogen voor je giet, en "vochtig" dat alleen de bovenlaag droog mag worden.

Die spreiding is handig bij het kiezen. Wil je een plank die er over een jaar nog ongeveer hetzelfde uitziet, kies dan vooral de soorten die na een jaar onder de twintig tot vijfentwintig centimeter blijven. Wil je snel een groen gordijntje, dan zijn de Tradescantia's en de Callisia je vriend.

Hoe varieer je met bladvorm en kleur?

Een plank met tien keer dezelfde groene rank wordt snel eentonig. Variatie in blad maakt het juist levendig. Denk in drie groepen.

Rond blad, zoals de schildpadpeperomia en de Dischidia, geeft een rustige basis. De kleine muntjes vormen een dicht gordijntje waartegen andere vormen opvallen.

Naald- of draadvormig blad, zoals de koraalcactus en de erwtenplant, brengt textuur. Het oogt luchtig en fijn, en valt vooral op tegen een donkere achtergrond of een houten plank.

Bont blad, zoals de twee Tradescantia's en het Chinees lantaarntje, zorgt voor kleur. Zet een bonte hanger steeds tussen twee effen soorten in, anders gaan de tekeningen met elkaar concurreren. Eén paarse Tradescantia op een plank met grijsgroene en groene buren is al genoeg om de blik te vangen.

Een handige vuistregel is een verhouding van ongeveer drie effen soorten op één bonte. Wissel daarbij ook de dikte van het blad af: een vlezige hanger naast een dun, zacht blad laat beide beter uitkomen dan twee soorten met dezelfde structuur.

Wat moet je weten over vetplantachtige hangers?

De erwtenplant, de ezelstaart en het Chinees lantaarntje slaan water op in hun blad of in knolletjes. Daardoor overleven ze een vergeten gietbeurt zonder problemen. Soms zelfs twee. Dat maakt ze fijn voor een verzameling, omdat je niet elke dag hoeft te controleren.

Het risico zit aan de andere kant. Deze soorten verdragen natte grond slecht. Blijft hun kluit te lang vochtig, dan rotten de wortels en de dunne stengels vlak boven de grond. Je ziet dat aan blaadjes die glazig worden en afvallen, en aan ranken die ineens loslaten. Geef daarom pas water als de grond helemaal droog is en gebruik een pot met gat.

De ezelstaart heeft nog een eigenaardigheid: zijn vlezige blaadjes laten bij de minste aanraking los. Zet hem dus op een plek waar je er niet langs strijkt. De gevallen blaadjes kun je trouwens op droge grond leggen, want veel ervan maken na een paar weken wortels. Over de naam van de erwtenplant bestaat vaak verwarring. Je kent hem misschien als Senecio rowleyanus, maar volgens Kew Plants of the World Online heet hij nu Curio rowleyanus.

Hoe verzorg je zachte bladhangers?

De Tradescantia's, de Callisia en de schildpadpeperomia hebben dun, zacht blad dat minder water opslaat. Ze houden van grond die licht vochtig blijft en groeien in het voorjaar en de zomer duidelijk sneller dan de vetplantachtige soorten.

Die snelheid heeft een keerzijde. Oudere ranken worden aan de bovenkant kaal, terwijl het blad zich alleen nog aan de uiteinden bevindt. Het plantje oogt dan dun en slordig. Door regelmatig te toppen voorkom je dat.

Knip bij Tradescantia en Callisia elke vier tot zes weken de langste ranken terug tot net boven een blad. Op die plek maakt de plant twee nieuwe scheuten, waardoor hij van boven vol blijft. Steek de afgeknipte stukjes terug in de pot, dan vult hij zich nog sneller. De schildpadpeperomia groeit trager en heeft genoeg aan één knipbeurt in het voorjaar.

Zachte hangers laten het ook sneller merken als ze te weinig licht krijgen. De ruimte tussen de blaadjes wordt dan groter en de bonte Tradescantia's verliezen hun strepen. Zet ze daarom op de lichtste plekken van je plank.

Hoe richt je een plank of rek in?

Hoogteverschil maken

Zet de potjes niet allemaal op dezelfde lijn. Gebruik een klein boekje, een houten blokje of een omgekeerde pot als verhoging, zodat de ranken van de achterste plantjes over de voorste kunnen vallen. Zo krijg je diepte, ook op een smalle plank.

Potten in dezelfde toon

Bij veel variatie in blad wordt het met verschillende potten snel een rommeltje. Kies één kleur of één materiaal, bijvoorbeeld terracotta of wit keramiek. Dan zijn de plantjes de hoofdrolspelers.

Ruimte voor luchtcirculatie

Laat tussen de potjes een paar centimeter ruimte. Stilstaande, vochtige lucht tussen dicht op elkaar staand blad trekt schimmel en plaagjes aan. Door wat ruimte kan het blad na het water geven snel opdrogen. Controleer ook of de plank stevig genoeg is: tien natte potjes wegen samen al snel een paar kilo.

Hoe onderhoud je veel kleine potjes tegelijk?

• Vast waterritme. Kies één vaste dag in de week om alle potjes te controleren. Geef alleen water aan de plantjes die het nodig hebben, zodat de vetplantachtige soorten niet te nat worden.
• Gelijke potgrond per groep. Geef de vetplantachtige hangers cactusgrond en de zachte hangers kamerplantengrond. Zo drogen soorten uit dezelfde groep in hetzelfde tempo op.
• Roteren. Draai elk potje eens per twee weken een kwartslag. De kant naar het raam groeit anders harder, waardoor de ranken scheef gaan hangen.
• Uitdroging herkennen. Zacht blad hangt slap, vetplantachtig blad wordt dun en gerimpeld. Voelt een potje ook opvallend licht aan, dompel het dan een paar minuten onder in lauw water.

Veelgestelde vragen

Welke kleine hangplantjes groeien het traagst?

De ezelstaart en de schildpadpeperomia zijn de traagste van het rijtje. Ze maken per jaar maar tien tot twintig centimeter rank. Ook de Dischidia en de koraalcactus groeien rustig. Dat maakt ze ideaal voor een plank die er langere tijd hetzelfde uit moet zien, zonder dat je steeds hoeft te knippen.

Kun je verschillende kleine hangplantjes naast elkaar zetten?

Ja, dat is juist het leukste aan deze plantjes. Let er wel op dat soorten met dezelfde lichtbehoefte bij elkaar staan. Qua water geldt dat niet: vetplantachtige en zachtbladige soorten kunnen best naast elkaar staan, zolang je ze elk op hun eigen moment water geeft. Houd een lijstje bij als je dat lastig vindt.

Waarom vallen de blaadjes van mijn kleine hanger af?

Bij vetplantachtige soorten is te veel water de meest voorkomende oorzaak. De blaadjes worden dan eerst glazig of zacht. Bij de ezelstaart kan ook aanraking de oorzaak zijn. Zachte hangers laten blaadjes vallen bij uitdroging of te weinig licht. Kijk dus eerst naar de grond, en daarna naar de plek.

Hoeveel licht hebben kleine hangplantjes nodig?

De meeste soorten willen een lichte plek, binnen één tot twee meter van een raam. De erwtenplant en de ezelstaart verdragen ook een paar uur zon. De schildpadpeperomia en de koraalcactus krijgen liever geen felle zon. Te weinig licht herken je aan lange, kale stukken tussen de blaadjes.

Ben je je verzameling aan het uitbreiden? In de collectie hangplanten voor binnen vind je hangers in verschillende maten. En wil je weten hoe je een groepje slim samenstelt, lees dan ook over kleine hangplantjes combineren. Bij Pureplant krijg je gratis verzending en levering binnen 1 tot 3 werkdagen, rechtstreeks vanuit de kas, in een verpakking op maat, zodat je plant veilig en onbeschadigd aankomt.

Voor levende planten geldt ons retour- en garantiebeleid.

Meer inspiratie voor plantenverzorging? Volg Pureplant op Instagram voor praktische tips, planteninspiratie en handige weetjes.